Home

นานๆ ทีผมจะมาเขียนเรื่องไม่เป็นเรื่องทีหนึ่ง คราวนี้โทนเนื้อหาอาจจะอ่านแล้วมัวหมองสำหรับบางท่าน หรืออาจจะโดนใจสำหรับใครบางคน ถ้ามีเวลาว่างก็อ่านเล่นได้ครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า ปีที่ผ่านมาจนถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มีงานเลี้ยงรุ่นเกิดขึ้นหลายครั้ง เพราะผมอยู่หลายสถาบัน งานประเภทนี้ คงเป็นงานที่หลายคนเฝ้ารอให้มา แต่สำหรับผมแล้ว มันชิวๆ ไม่มีการถวิลหาตั้งตาคอย ดีไม่ดีจะไม่ไปเสียด้วยซ้ำไป เพราะไปแล้วมักไม่สนุกด้วยเหตุผลต่างๆ นาๆ ตามนี้

อนุบาล : อันนี้เคยมีการจัดขึ้นแบบรวมมิตรทุกปี แต่ตอนนั้นผมไม่อยู่เมืองไทย ได้ข่าวอยู่เหมือนกัน ซึ่งหากอยู่เมืองไทย คงต้องไปเพราะเกรงใจคุณครูที่ทางบ้านผมยังคบหากันอยู่จนถึงปัจจุบัน ซึ่งถ้าไปก็คงเหวอ เพราะเพื่อนสมัยนั้น จะจำกันได้ก็เฉพาะรายที่ติดสอยห้อยตามไปโรงเรียนประถมเดียวกันเท่านั้น คนอื่นไม่รู้ใครเป็นใคร ไม่น่าจะสุนทรีย์หัวใจ

ประถม : อันนี้น่าจะดีทีเดียวหากมีการจัดกัน งานเลี้ยงรุ่นประถมนี่แหละที่ผมต้องการ เหตุผลเฉพาะตัวของผมคือ วัยประถมนี่จำความได้แล้ว และผมเรียนที่สาธิตประสานมิตร เข้ามันตั้งแต่ชั้นเด็กเล็ก เทียบเท่าอนุบาลสาม จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่หก เรียกว่าครบคอร์ส ได้ความรู้สึกเหมือนเราเป็นศิษย์เก่าจริงๆ ผ่านทุกช่วงวัยร่วมกับเพื่อนๆ ผ่านเหตุการณ์ต่างๆ มาด้วยกันมากมายเท่ากัน น่าหวลระลึกถึง และเมื่อพูดถึงช่วงไหน ผมก็คงเข้าใจ และรู้เรื่องหมด แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ได้จัดงานเลี้ยงรุ่นประถมกัน เพราะพอมันไปต่อมัธยม ก็ไปอินกับทางนั้นกว่า ลืมเพื่อนเก่าไปหมด

มัธยม : ก็ไม่ต่างจากผม ที่อินกับช่วงมัธยมมากกว่า แต่ดันอินไม่ครบบาตร เพราะเรียนแค่มัธยมต้น แล้วไปต่อม.ปลายที่อเมริกา ช่วงเวลาดีๆ ที่ผมสระสพพบเจอพร้อมกับเพื่อนฝูงกลุ่มใหญ่ ยังคงคุกกรุ่นอยู่ในห้วงคำนึง ความสนุกความมันส์ต่างๆ มีอยู่ครบถ้วน แต่เสียอย่างที่ของเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ เขาเพิ่มเติมความหฤหรรษ์กันต่อในช่วงมัธยมปลาย จนเกทับเมมโมรี่ดีๆ ที่มีกันในช่วงม.ต้น จนไม่เห็นฝุ่น มีแค่ผมนี่แหละยึดติดอยู่กับความทรงจำครึ่งทางแค่คนเดียว ทุกครั้งที่มีการพบปะกัน มันเหมือนไปเยือนต่างดาว เพราะช่วงหลังผมไม่รับรู้ แถมมีคนใหม่ๆ ที่มาเข้าแค่สามปีหลัง แต่พลังความกระชับมิตรช่างมากล้น จนบางทีขี้เกียจไปแจม ยิ่งมีการแบ่งแยกเป็นห้องต่างๆ แล้ว ผมยิ่งไร้หลัก เพราะเราไม่มีห้อง ไม่ได้เรียนกับเขา ทุกปีๆ มีเพื่อนคนหนึ่งที่คบกันมานมนาน ก็ชอบชักชวนให้ผมไปกร่อยได้ทุกทีไป นี่คิดว่าไปอีกทีสองที หากยังเป็นก้อนกรวดอีก ผมคงไม่ไปแล้ว เพราะไปที่อื่นผมเอ็นจอยกว่านี้มากมายนัก เบื่อสายตา 60% ที่มองมาแบบเห็นผมเป็นคนแปลกหน้าเต็มทน มันเหมือนเข้าผิดถ้ำน่ะครับ

High School : อันนี้สุดยอด ผมไปโตไปเรียนต่อม.ปลายที่อเมริกา เพื่อนๆ ก็อยู่ที่นั่นหมด สมัยที่จบไม่มีอีเมล์ใช้กัน คอมยังจอเขียวอยู่เลย จากกันแค่แลกที่อยู่ ซึ่งฝรั่งพอโตขึ้น ไม่ได้อยู่ติดบ้านเป็นตะไคร่น้ำแบบเรา เขากระจายไปทั่วโลก เวลาผ่านไปก็จากกันไป ไม่มีการติดต่อกัน เลือนหายไปกับกาลเวลา มีแต่ความรู้สึกดีๆ เก็บบ่มเอาไว้ จนเมื่อไม่นานมานี้  Facebook ก็พาทุกคนกลับมาเจอกันใหม่ แต่เสียดาย ที่งานที่ผมอยากไปนี้ มันทะลึ่งไปจัดกันที่ New York ผมก็ไม่ได้ไปตามระเบียบ ซึ่งหากได้ไปมันแน่นอนว่าผมจะรู้สึกเป้นส่วนหนึ่งของทุกคนแน่นอน เพราะจบมาด้วยกัน ยิ่งเป้นโรงเรียนทหารด้วยแล้ว มีเรื่องคุยกันเยอะ น่าเสียดาย ระยะทางทำพิษ

College : ช่วงนี้สนุกสนาน ไม่มีการเลี้ยงรุ่นเช่นเคย เพราะพบกันอยู่เป็นครั้งคราวอยู่แล้ว มีระยะหลังนี้ที่มีครอบครัวกัน ทำให้เวลาหายไป แต่อีกไม่นานนี้ผมจะนัดเพื่อนๆ ทั้งหมด มาเจอกันอีกครั้ง ซึ่งมันไม่ถือเป็นเลี้ยงรุ่นหรอก เพราะทั้งรุ่นมีคนจากทั่วโลกมากมาย นี่แค่กลุ่มเดียว แถมคละปี คละคณะ คละมหาลัย อีกต่างหาก

ปริญญาโท : อันนี้ผมมีความรู้สึกผสม นั่นคือบางทีอาจสนุก และบางทีอาจเฉยๆ เนื่องจากรสนิยมเฉพาะตัว พูดมากไม่ได้ครับ เพราะเพื่อนๆ อาจมาอ่านเจอ นี่ก็มีเลี้ยงรุ่นกันอยู่ประปราย หรือจะเรียกว่านัดเที่ยวก็ได้ สำหรับคนยังไม่มีลูกเต้าก็สบายไป คนที่มีลูกก็ต้องหายหน้าหายตากันไปบ้างครับ แต่เจอกันก็คลิ๊ก เพราะโตๆ กันแล้ว บางอารมณ์อาจมีแฝงเรื่องผลประโยชน์อะไรกันบ้าง ก็เป็นเรื่องธรรมดาของหน้ากากที่วัยผู้ใหญ่อย่างเรามีใส่กัน

สรุป  :

ผมอยากไปงานเลี้ยงรุ่นประถม(แต่มันไม่มีใครจัด เพราะมันไปอินกับมัธยมกันหมด)

ผมไม่สุนทรีย์กับงานเลี้ยงรุ่นมัธยม(ไทย) เพราะผมมีค่าแค่ก้อนกรวด ส่วนของ High School ผมอยากไป แต่ไปไม่ไหว

ผมเฉยๆ กับงานเลี้ยงรุ่นปริญญาโท เพราะคนมากมายหลายกลุ่ม มันเกร็งในบางอารมณ์ แต่ก็สุขในบางหลืบถ้าเจอคนที่อยากเจอ

แล้วตกลงมันยังไงกัน…..ผมไม่รู้ ว่างเลยเขียน อ่านเพลินๆ ครับ ไม่มีไร

ด่อง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s